( 1 ) اين حديث ، دلالت صريح و واضحى بر حصر امامت در اهل بيت عليهم السّلام و بر عصمت آنان از گناهان و هوسها دارد ؛ زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنها را قرين كتاب خداوند بزرگ قرار داده كه باطل از پيش رو و از پشت سر به سوى آن نمىآيد و طبيعى است كه هر گونه انحراف آنان از دين ، جدايى از كتاب عزيز شمرده مىشود ، در حالى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به عدم جدايى آنان تصريح فرموده تا اينكه كنار حوض بر آن حضرت وارد شوند ، پس دلالت آن عصمت ، امرى آشكار است كه پنهانى در آن نباشد . و نيز پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در اين حديث بر امتش تأكيد دارد كه بر آنان تقدم نجويند و رهبرى خود را به آنها بسپارند تا در اين زندگى هلاك نشوند . ( 2 ) بحث دربارهء نتايج اين حديث شريف ، تأليف كتاب خاصى را طلب مىكند كه البته جمعى از علما به صورتى موضوعى و شامل ، به بررسى آن پرداخته‌اند « 1 » . ( 3 ) 7 - « ابو سعيد خدرى » روايت كرده شنيدم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : « همانا مثل اهل بيت من مانند مثل كشتى نوح است كه هر كس بر آن سوار شود ، نجات مىيابد و هر كس از آن بازماند ، غرق مىشود و اينكه مثل اهل بيت در ميان شما همچون باب حطه در بنى اسرائيل است كه هر كس داخل آن شود ، بخشوده مىگردد » « 2 » . ( 4 ) در اين حديث ، دعوتى سازنده و الزام‌آور در مورد تمسك به عترت

--> ( 1 ) در اين مورد ، مراجعه شود به المراجعات ، ص 71 - 78 . الاصول العامة للفقه المقارن ، ص 164 - 187 . ( 2 ) مجمع الزوائد 9 / 168 و حاكم آن را در مستدرك خود نقل كرده 2 / 43 ، از حنش از ابو ذر . خطيب بغدادى در تاريخش 2 / 19 به سندش از انس بن مالك روايت كرده . ابو نعيم در الحلية 4 / 306 به سندش از سعيد بن جبير از ابن عباس روايت نموده . المتقى در كنز العمال به سندش از ابن زبير و ابن عباس روايت كرده . المحب الطبرى آن را در ذخائر العقبى ، ص 20 به سندش از على روايت نموده . طبرانى در دو كتاب الاصغر و الاوسط خود از ابو سعيد خدرى روايت كرده است .